Arafta Kalmak

Tanrı size istediğiniz insanları değil, ihtiyacınız olan insanları verir.  Öyle ki bu insanlar size yardım edecek, sizi incitecek, size acı verecek, sizi sevecek ve olmanız gereken insan olabilmenizi sağlayacaktır.    LaoTzu

 

En güvendiğin kalbini kırıp canını yakarsa, yaptığını hafifletmek, sakinleşmek  affetmek için neden ararsın.Onun yaptığını kendi değerlerinle anlamlandıramazsan işin daha zordur.

Kafanda anılar, olaylar sürekli dans eder uyuyamazsın, nefes alamazsın senin için hayat anlamsızlaşır.  Boş bir çabayla içini yazıya dökersin ve karşı taraftan cesurca meydan okuma kendini savunma beklersin

Yaramazlık yapan küçük bir çocuğun refleksi yada yaptığının utancıyla olayı  küçültmeye kalkar yok sayar için kırılır... Görmezden geldiği şeyin sana verdiği değer olduğunun farkına varmaz. 

Güven, adalet, dürüstlük,  insanların iyi olduğu inancı gibi hayatını dayandırdığın ilkeler cam gibi tuzla buz olur yerine koyacak elinde bir şey kalmaz. O kadar insanlara güvenmiş kalbini açmışsın ki tüm hazineni koruyamamış olmanın pişmanlığı ve öfkesiyle en çokta kendinle uğraşırsın, inkar edersin yanlış anlama bahanesine sığınmaya çalışırsın. 

Karşı taraf seni birazcık sevse durumunu görüp seninle yüzleşir. Ben o kadar şanslı değilim yada sevilmemişim.😢 

Affet yada unut tavsiyelerine uyamayacak kadar kırılmışsan hayat sürekli uçurumdan  düşmek gibi gelir. Kafanda deli sorular ve bahaneler arasında bocalarsın 

Sınırsız bir boşluk ve güvensizlik bunalımı sonrası sisler dağılır her şey önemini yitirir.Seni kıran insanları  hayatından çıkarmanın rahatlığı ile bir şey fark edersin çok şey kaybetmişsin ama kim olduğunu, ne istediğini ve kime inananacağını bilen, mücadeleci değerleri için savaşmaktan ödün vermeyecek, güçlü ve özgüvenli  olmanın huzurunu.....

Kişiliğimin gelişiminde yardımcı olan; beni üzen sevdiklerime bedeli ağır olsada teşekkür ederim. 

Hayat tokat atarken avucunuza ödül koyar.

Odağımı acı, öfkeden  arındırıp ödülünü almanın gururu ile yeni ben olarak hayata devam... :)

Yitirdim kendimi kendi içimde... Nazım Hikmet